SLA is gezond?

16-05-2019 Hoe zorg je ervoor dat jouw toeleveranciers een beetje ‘scherp’ blijven en datgene blijven doen wat je nodig hebt? Veel organisaties gebruiken daarvoor een Service Level Agreement (SLA), inclusief een bijhorend monitoringsysteem en eventuele bonus/malusregeling. Dat kan een prima methode zijn, maar in het huidige tijdsgewricht lang niet altijd wenselijk.

Hoe zorg je ervoor dat jouw toeleveranciers een beetje ‘scherp’ blijven en datgene blijven doen wat je nodig hebt? Veel organisaties gebruiken daarvoor een Service Level Agreement (SLA), inclusief een bijhorend monitoringsysteem en eventuele bonus/malusregeling. Dat kan een prima methode zijn, maar in het huidige tijdsgewricht lang niet altijd wenselijk.


Core business

Standaardisering, informatietechnologie en vrijhandelsakkoorden hebben de afgelopen decennia de transactiekosten tussen organisaties enorm verlaagd. Mede daardoor zijn end-to- end de supply chains steeds langer en complexer geworden. In een dergelijke omgeving is het immers verstandig dat elke organisatie zich concentreert op dat waar ze het best in zijn en de meeste toegevoegde waarde leveren, de core business, waarbij al het andere wordt uitbesteed en ingekocht.


Inkoop

De klassieke Inkoop beschouwt het als zijn kerntaak om de inkoopprijs zo laag mogelijk te houden, met als randvoorwaarde dat de service (leverbetrouwbaarheid en kwaliteit) op een aanvaardbaar niveau ligt. Een dergelijke overeenkomst wordt doorgaans vastgelegd in een SLA. Op zich is daar natuurlijk niets mis mee. Tenminste, als lage kosten je belangrijkste doelstelling is en er plenty (onderling uitwisselbare) leveranciers van dezelfde producten zijn.


Snel en flexibel
De laatste jaren laten echter een kentering zien. Organisaties en ketens hebben te maken met toenemende volatiliteit (bewegelijkheid, turbulentie) en toenemende onvoorspelbaarheid en onzekerheid. Ook worden circulariteit en duurzaamheid steeds belangrijker. Klanten stellen steeds hogere eisen en ‘lage kosten’ is op zijn best een order qualifier. In een dergelijke omgeving is het essentieel om snel en flexibel op omstandigheden te kunnen reageren. En vormen innovatie en voortdurende verbetering de levensbron van de organisatie.


In de tang houden

Het wordt al lange tijd geroepen, maar het is steeds meer waar: het zijn niet de organisaties die concurreren, maar supply chains. Dat houdt ook in dat toeleveranciers niet jouw ‘concurrenten voor marge’ zijn die je in de ‘tang’ moet houden, maar ‘vrienden’ waarmee je door samenwerking je doelen kunt bereiken. Een handige vuisregel hierbij is: als x procent van je kosten bestaan uit ingekochte producten en diensten, zal ook x procent van jouw innovatie en klantwaarde verbetering vanuit je toeleveranciers moeten komen.


Waarde toevoegen

Vanuit een dergelijke visie op supply chains is een SLA volkomen contraproductief. Inkoop wordt supply chain management; het bouwen van (persoonlijke) relaties en vertrouwen. Waarbij wordt gezocht naar gezamenlijke doelen en een winwin. Zeker niet makkelijk, vooral bij cross-border contacten is dit echt een uitdaging. Maar daarin zit dan ook direct het voordeel: alleen zij die de SLA kunnen ontstijgen voegen permanent waarde toe.


Ontvang het laatste nieuws over supply chain management,
meld je aan v
oor de SCM-update